Jeżeli inny człowiek mówi Ci, że nie może bez Ciebie żyć, to może mówi  prawdę. Gdyby pasożyt potrafił mówić i powiedział Ci to samo, na pewno by nie skłamał.

Kim jest ów wspomniany pasożyt (łac. parasitus – pasożyt) ? Jest to organizm, który okresowo lub stale wykorzystuje inny organizm jako swoje źródło pokarmu niezbędnego do jego egzystencji, wzrostu oraz rozmnażania. Jest to rodzaj współżycia z tym że, korzyści ponosi tylko jedna strona. Można by powiedzieć że to komensalizm lub mutualizm. Jednak w procach tych wykorzystywany organizm nie ponosi żadnych strat i obecność drugiego organizmu jest mu zupełnie obojętna (komensalizm) lub obie strony czerpią z kooperacji korzyści (Mutualizm). W przypadku pasożytnictwa zyski otrzymywane przez jeden gatunek równają się tylko i wyłącznie stratom drugiego będącego dla niego żywicielem oraz środowiskiem życia. Proces ten w przeciwieństwie do wspomnianego komensalizmu lub symbiozy prowadzi  do osłabienia organizmu w populacji  a nawet jego śmierci, która bezpośrednio spowodowana jest obecnością intruza lub w skutek selekcji gdzie organizm osłabiony przegrywa w walce o zasoby.

Dziedziną nauki zajmującą się zagadnieniami dotyczącymi pasożytów oraz procesu z nimi związanego czyli pasożytnictwa jest Parazytologia. Przedmiot ten jest obecnie szeroką gałęzią wiedzy i trudno jest ograniczyć jej problematykę w określonych wąskich ramach gdyż jest dziedziną interdyscyplinarną. Dlatego tez inaczej odnoszą się do zagadnień parazytologicznych systematycy, fauniści, ekolodzy czy ewolucjoniści, którzy traktują różnorodność związków pasożyt – żywiciel w kategoriach fenomenów w przyrodzie a już całkiem inaczej widzą te związki lekarze, weterynarze czy zootechnicy.

Parazytologia bada morfologię, anatomię, fizjologię, cykl rozwojowy i ekologię pasożytów; przy czym pasożytnictwo rozpatruje całościowo w sensie układu: pasożyt-żywiciel. Bez znajomości biologii żywiciela (gospodarza) niemożliwe jest prawidłowe poznanie parazyta. Zajmuje się również ewolucją czyli pochodzeniem pasożytnictwa

Obiektem zainteresowania tej pracy będzie Pies Domowy (Canis familiaris lub Canis lupus familiaris) – drapieżny ssak z rodziny psowatych udomowiony przez człowieka potomek wilka szarego, jego współczesna forma stworzona została za pomocą doboru sztucznego. Jako gatunek stale towarzyszący człowiekowi powinien być wolny od wszelkich pasożytów.